
Waarom eten honden en katten gras? De mythe over overgeven ontkracht
, door Michael van Wassem, 6 min lezen

, door Michael van Wassem, 6 min lezen
Eet je hond of kat weleens gras? Wetenschappelijk onderzoek ontkracht de populaire "ze willen overgeven"-mythe, en er is een risico dat vaak over het hoofd wordt gezien.
Je hond duikt tijdens de ochtendwandeling recht op een pol gras af, of je kat knabbelt aan het groen op de vensterbank. Even later volgt soms een boertje of een klein plasje braaksel op het tapijt. Herkenbaar? De verklaring die de meeste mensen kennen, is dat dieren gras eten "om zichzelf te laten overgeven". Wetenschappelijk onderzoek laat zien dat dit beeld niet klopt.
Gras eten is bij beide diersoorten doodnormaal gedrag en meestal geen teken van ziekte. Onderzoek van de Universiteit van Californië–Davis liet zien dat 79% van de honden met dagelijkse toegang tot planten er ook daadwerkelijk van at, en dat slechts 9% van hen zich vóór het grazen ziek gedroeg. Bij katten spelen instinct, vezelbehoefte en hulp bij het opruimen van haarballen waarschijnlijk een rol. Bij allebei geldt: incidenteel gras eten hoort bij een gezond, nieuwsgierig dier.
Honden stammen af van wolven, en wolven eten na het vellen van een prooi ook de vaak halfverteerde plantaardige maaginhoud van hun buit op. Die gewoonte lijkt deels te zijn blijven hangen. Daarnaast noemen onderzoekers drie aanvullende verklaringen: gras levert ruwvoer en vezels die de spijsvertering ondersteunen, de textuur en smaak spreken sommige honden simpelweg aan, en verveling of te weinig mentale prikkeling kan het gedrag versterken.
Katten zijn strikte vleeseters, maar in het wild knagen ze na de jacht vaak aan de maaginhoud van hun prooi, inclusief plantaardig materiaal. Gras bevat daarnaast folium zuur en sporenelementen, en de vezels helpen om ingeslikte haren via braken of via de ontlasting af te voeren. Katten die zichzelf veel poetsen, grazen daardoor vaak net iets vaker dan andere katten.
💡 In een veelgeciteerde studie van Sueda, Hart en Cliff (2008, gepubliceerd in Applied Animal Behaviour Science) bleek dat slechts 22% van de onderzochte honden regelmatig braakte na het eten van gras, en minder dan 10% vertoonde daarvóór al tekenen van onwelzijn. Grazen bleek dus grotendeels los te staan van ziekte of misselijkheid: voor de meeste honden is het gewoon onderdeel van normaal foerageergedrag.
Dat betekent niet dat overgeven na het eten van gras nooit gebeurt. Het scherpe, moeilijk verteerbare blad kan de maagwand mechanisch prikkelen, waardoor sommige dieren alsnog moeten kokhalzen. Dat is dan een bijeffect, geen doel op zich.
Incidenteel grazen zonder klachten is geen reden tot zorg. Let wel op bij de volgende signalen:
Bij een of meer van deze signalen is een afspraak bij de dierenarts de juiste volgende stap. Het kan gaan om een voedselintolerantie, parasieten, een maagdarmaandoening of een tekort in het dieet.

Wat weinig artikelen over dit onderwerp benoemen: gras kan een besmettingsroute zijn voor de longworm (Angiostrongylus vasorum, ook wel Franse hartworm genoemd). Slakken en naaktslakken dragen de larven van deze worm bij zich. Een hond die gras eet waar slakkenslijm op zit, of die per ongeluk een slak binnenkrijgt, kan besmet raken. Longworm komt in heel Europa voor, ook in Nederland, en een onbehandelde infectie kan tot ernstige hart- en longklachten leiden.
⚠️ Laat je hond niet drinken uit buitenwaterbakjes of spelen met speelgoed dat buiten heeft gelegen zonder het eerst te controleren, en bespreek met je dierenarts of jullie ontwormingsschema ook bescherming tegen longworm biedt. Niet elk standaardmiddel dekt dit.
Wil je het grazen liever wat afremmen, bijvoorbeeld omdat je hond ervan moet overgeven of omdat je tuin is bespoten? Deze aanpak helpt:
Op zichzelf niet. Let wel op bespoten gazons, giftige sierplanten en slakkenslijm, vanwege het longwormrisico bij honden.
Dat hoeft niet, tenzij het gedrag overmatig of dwangmatig is, of plaatsvindt op onveilige grond. Incidenteel grazen is normaal gedrag.
Ja. Een bakje speciaal gekweekt kattengras geeft je kat een veilige, gecontroleerde manier om te grazen, zonder de risico's van buitengras zoals bestrijdingsmiddelen of slakkenslijm.
Bij aanhoudend braken, bloed in braaksel of ontlasting, lusteloosheid, gewichtsverlies, of als je huisdier ook niet-eetbare voorwerpen opeet.
Gras eten is bij honden en katten grotendeels normaal foerageergedrag en meestal geen teken van ziekte: wetenschappelijk onderzoek heeft de populaire "ze willen overgeven"-mythe grotendeels ontkracht. Let wel op bij frequent braken, diarree, lusteloosheid of het eten van niet-eetbare voorwerpen, en houd rekening met het risico op longworm via slakkenslijm en met bespoten gazons. Met een uitgebalanceerd dieet, voldoende mentale prikkeling en een actueel ontwormingsschema houd je het gedrag binnen gezonde grenzen.
Twijfel je toch over het gedrag van jouw huisdier, of wil je de spijsvertering extra ondersteunen? Neem dan contact op met je dierenarts, of bekijk de probiotica, het ontwormingsmiddel en het puzzelspeelgoed die hierboven genoemd staan.